goederen (c) Anna Carlier
en gastschrijvers





vrijdag 25 oktober 2024

Zilvervliesvisje - een donker gedicht voor een pikzwarte avond in oktober

 



(Voorwoord) Laat varen alle hoop gij die hier verder leest

dit is een vies gedicht met een bittere nasmaak 

Het heeft als doel duisteren

excuseer, geen schoonheid, geen verbinding

dat maak ik later goed, beloofd, of niet, want er was geen hoop 

zo nu genieten van mogen lelijk te zijn

de avond voor de dag voor aller zielen


(Hoofdstuk één, het enige hoofdstuk)


In het zachte vlees dat woont onder een dikke teennagel ligt een eitje te wachten

Als het losbarst 

openpopt 

-snap-

Vloeit het vocht eruit

Druipt naar buiten

Teen in het vochtwater van het nieuwe leven


MOMENTUM

Een nieuw zilvervliesvisje is geboren


Kruipt nieuwsgierig doch licht wantrouwend

vanonder ’t vlees

De wereld in

Op zoek naar vuil

Op zoek naar schurft

Op zoek naar rot 

verderf 

lege borstkassen 

vort azijnpissersbrein

Waar het kan teren

Groeien

Rijzen

Kuisen

Tot het voldaan z’n eigen verse eiers legt

Tientallen

Honderden

Pop SNAP plop Spet PATS

Die een voor een open kletsen

het brein volledig verteren 

Tot een sappig drabje

Dat wegvloeit

Als zure soep tussen de tramsporen 

Die leiden naar de banlieues

Waar ze verdampen tussen hete autobanden


Het is pikdonker

Niemand ziet de mist die optrekt

Als een waas voor onze ogen danst

We turen 

Smaken zuren

Missen andere smaken, een palet

Nog even wachten tot de zon weer later ondergaat


(Tot stot)

Nog één laatste keer

Adem

uit.