goederen (c) Anna Carlier
en gastschrijvers





donderdag 10 november 2022

je gelooft het niet maar dit is een hele lange palingdroom

introlude

maan

glasbol

wederhelft

palingdroom

moordpaling


hoofdstuk één 


wij waren eens een man

wij waren eens een wezenloze man

wij waren eens een man die hurkte

in het stof

en blies

opbliesstof

wederopbliesstof

wij waren eens een vrouw

die plensde een emmer water op het stof

met de modder kon je ten minste nog kastelen maken

of mastellen en dan opsmikkelen

we maken steeds meer dingen om op te smikkelen

we bevuilen ons met kruimels van zandkoeken

stoppen ons tot de naad vol 

wol

het is een wolstrand

allemaal korte eindjes en we zoeken ze 

aan elkaar te knopen

of dat kan toch een spelletje zijn

zoals korreltjes zand door onze

handen vingers laten glippen

aan onze lippen hangt er een 

draadje

dat moet eraf

we trekken eraan en de vermomming van rond ons vel 

komt los

we waren helemaal geen spaghettimonster

we waren geen vrouw

we waren geen man

we waren hopeloos

en kusten onze polsen

omdat we geloofden

dat we poezen waren

die de bollen wol uiteengereten hadden

we zaten in een ander lichaam

jaja

met z’n allen

en de vraag was

wie gaat er naar de winkel?

want de vorige keer was het zonder geld

en was de winkel weggesprongen

toch toch

kom kom

zo gaat het niet

we hadden zelfs boodschappentassen mee

van die kleine zakjes

zonder gaatjes

om de tomaatjes in te doen

want toen

weet ge nog

vielen ze door de gaatjes 

de tomaatjes

en door de grond

zakten we van schaamte 


zaterdag 5 november 2022

Hoornneus Ludwig

 

Lotta heeft een neushoorn

Er bestaan nog wel kinderen op deze wereld met een bijzonder huisdier

Jona heeft een walvis

En Belinda een giraffe

Maar Ludwig

Want zo heet de neushoorn van Lotta

Is een heel bijzondere neushoorn

Dat moeten jullie niet zomaar van me aannemen

Ik zal je vertellen waarom dan wel

Ludwig is alleen

Of ja, hij heeft wel een goede vriend aan Lotta

Lotta zorgt heel goed voor Ludwig

Ze kuist zijn poep af nadat hij kaka deed

Ze zingt liedjes als hij triest is en niet wil slapen

En ze zet altijd z’n bakje met eten klaar (in de tuin, daar is hij het liefst)

Ludwig heeft geen broers of zussen

Geen ouders

Geen kinderen

Geen tantes of nonkels

Verre neven nichten

Zelfs niets aangetrouwd

Of leeft stokstaart Eddie nog?

Die was getrouwd met de tante van zijn achterkozijn Ludo

Hoe dan ook

Er is er maar één als Ludwig

En niet zoals ze zeggen

“Er is er maar een zoals jij”

Ja, natuurlijk

Iedereen is uniek enzoverder enzovoort

Maar er zijn er nog,

waarschijnlijk nu naast jou in de zetel (of nog aan tafel?),

Met een neus

En een mond

En tanden

Maar staat er bij jou in de keuken iemand met een hoorn?

Goldie de eenhoorn, het ingebeelde vriendje van je broertje, telt niet (die is niet echt)

Ludwig daarentegen

Heeft een mond

En tanden (enkele, scheve, bruine)

En een neus

Maar wat voor een!

Een hoornneus

Ludwig is de enige op de wereld met zo’n hoornneus

Dat is een beetje triest

Voor Ludwig

Maar ook voor ons

Of voor de wereld

En voor Lotta

Lotta geeft Ludwig daarom vaak een extra knuffel

Net wanneer Ludwig het niet verwacht

Of een kusje op zijn rechter achterpoot

Of net op z’n bips

Er is wel liefde hoor, tussen die twee

Bijzondere liefde

Uitzonderlijke liefde

Tussen een meisje van twee

En een neushoorn

De laatste op de wereld

In het volgende verhaal vertel ik jullie misschien wat we doen met dit probleem

Hoe we het oplossen

De titel van dat verhaal is

‘De oplossing voor de eenzaamheid van Ludwig’

Ik hoop dat je het ook leest

Dat je het even graag wil oplossen als mij

In dit verhaal vertel ik wat over het dagelijkse leven van Lotta en Ludwig

Ludwig is braaf

Maar soms ook stout

Gisteren liep hij achter Jordi aan

Hij wist van geen ophouden

De juf van Lotta zei dat Ludwig thuis moet blijven

Dat vindt Lotta heel jammer

Vooral voor Ludwig

Want dan is hij helemaal alleen thuis

En hij is sowieso al alleen

Dan is hij dubbel alleen

Alleen alleen

En 1 + 1 is 2 dus eigenlijk is hij alleen alleen alleen

Denkt Lotta

Neen dat klopt niet

Lotta zou beter wat meer opletten in de les

In plaats van aan Ludwig denken

Maar ze denkt zo graag aan Ludwig

Nog liever is ze bij hem

Ze vindt het heerlijk om samen met hem een ijsje te eten

Of in de tuin te liggen en naar de wolken te kijken

Of een ritje te maken door de stad

Lotta is gelukkig

Alleen een beetje verdrietig wanneer ze denkt aan het alleen zijn van Ludwig

Ludwig laat wel van zich horen dan

Hij gaat wat grommen

Met zijn poten slaan

Soms geeft hij Lotta een stoot 

Dat doet pijn

Maar Lotta weet beter

Ludwig voelt zich triest en alleen

Ze geeft hem een beetje extra liefde

en een blaadje sla

dinsdag 20 september 2022

leren weer te smelten

 


Als het zachte tij terug zal keren

En we leren weer te smelten

Helt het rustpunt naar een evenwicht

Een licht ritmische ich sust ijsvlaktes tot meren


O, beticht u mij van zwakte?

Luchtschetend wezen?

Of platvloerse platok?

Ja?

U doet het.


Weet u dan niet dat er moed nodig is?

Kracht

Daad

Allerlei

Om aan te nemen

Te kalmeren

Te blijven hangen met niets


Weet dat ik u evengoed kan domineren

Oorlellen fileren 

Ik waarschuw u voor mijn transgressieve tanden  

(ik moet nog een afspraak met de tandarts maken)


U, Ja

Beter:

Ga zelf eens liggen

Voor een nutteloos uur


Tegen m’n eigen merendeel fluister ik


Leef weer leef weer keer weer

terug op na neer te komen

Veer weer lucht wees rust mees

wees zacht als ik zacht wens


Wolkop in

doolhoven van gladde keien

Ik wasben een boom

verharste bast onder wild flapperende windbladeren

donderdag 10 februari 2022

waar ben ik

waar ben ik

hap

krekels

cicades

in de cipressen

pijn

boom

pitten

geel gras

vanonder de tent

mierensporen

siroop

zoet-melk

kind

hangmat

fiets

dijbenen

koebuik

bulk

buiken

bulken

buikt

bulkt

bons

draaimolen

paard

kronk

kronkel

kronkelsmorrie

wespennest

dacht ik goed

dachtegoed

dag te goed

bon

slaap

je zelf

tot

sus

sss

shh

shh

zonder t

afge

zacht

schud

je te slaap

jij in je bed

dat lukt

soms

honing 

kaas

vet vlees

overkweekte dikbilkoe

deense melkkoe

deens

bak

dak

groen

dak

tennis

dak

bak

kleurpotloden

regenbogen

cirkels

ballen

dageraad

avondrust

schemer

zone

zones

in de

achteruit

vallen

slaap

in


we vertrokken

maandag 10 januari 2022

wantroostgoed


De weg waait 

zonder morren 

mist naar je toe

weet jij of je ’s nachts duikt

waar naartoe

dans maar dagenlang 

we weten morgen alles anders 

al denken we van niet

platwals in de balzaal

plotsklapse stilte 

zwemt een gnoe naar je toe

trek alle rotte tanden uit

ons varken loopt op donderdag 

steevast achteruit

bovenaan begint het bloemen 

onderaan bungelt het wantroostgoed 





maandag 6 december 2021

trkke trkke

  

moe moed

zak zakt 

in mijn

bodemloze

onder mijn 

doorgezakte zolen 

k rijg mijn veters ni

afgefrunnikte franjes

bengelen als slappe vodjsj

aan galgen

guur touw

wilde 

kwil dadde wind 

alles wegraast

vanbinnenin

alle eklektrikke spanning

alle takkketakkteatiikketikkekkrrrikkekkrrrkkkrkkrkkrk

wegblaast

plaats maakt

voor ademrust

sust

zachte boterlippen

alleen maar zachte

zachter

alleen maar kind

slapend kind

dinsdag 18 mei 2021

We zijn allemaal watervallen

 

Het begon sijpelend

met beenbeekjes

dan een eerste tranendal

de tocht door de sneeuwval

het vloeiende badwater als mantra

een startschot tot oerkracht

het toegeven aan de sterkste drang

werken

tot gij in mijn armen

in uw vaders armen

in uw huis

op een andere kamer

en het besef dat ge niet meer in mij

dat mijn buik weg

watervallen

het missen van vaders

of hun missen van u

watervallen

ziekenhuiseten 

een taartje met uw naam op

watervallen

glazen huizen

draadjes, alarmen

watervallen

vertrekken 

te lang wegblijven vanwege een man aan de kassa met een promotieblaadje en teveel kattenvoer

terugkomen

en watervallen

de belofte om nooit meer zo ver weg te gaan

samen naar huis mogen

watervallen

thuiskomen

en de kleren zien waar we samen in pasten

watervallen

vrijdag 15 januari 2021

Hoe doen moeders dat


en wij maar wachten
maar zo voelt het niet
het voelt als uitgerokken vel

als samengeperste longen

uren kots vermijden

losse heupen

en een onrust op de borst

maar ook als groeien

als trots dat je ’t zo goed doet

kieteling op ’t randje van heftig aan de ribben

en dan een lachsalvo

een ho ho ho

wat ga je tekeer

en dan blij zijn

omdat je beweging

is wat je aan ons kan tonen

hoe jij je voelbaar maakt aan ons

en dan zegt je vader dag

met zijn koude handen

neus 

of zachte stem

en bonk je terug

wij kijken meteen 

een moment vol vreugde

in elkaars ogen

onze blikken steeds voller van de buik die steeds boller

het dringt niet

nog niet

we kunnen er nog niet bij

met onze hoofden

dat jij hier straks

in onze armen zwemt

en niet meer in mijn buik 


de wereld kreunt

en soms voel ik mij schuldig

dat ik koos om jou 

te midden van die zucht 

een plek te geven 

ergens tussen waanzin

ziektes 

en het verliezen van de wildernis

ik zoek naar hoe de wereldverbeteraar in mij

haar handen uit de mouwen kan steken

concreet 

nu

hier

pragmatisch als die verbeteraar is

maar jij wordt zo omvangrijk

mijn bewegingsvrijheid ingeperkt

terwijl de maatregelen verlengd 

ons weer een kniestoot in ons welzijn geven

ik wil jouw ontstaan delen

laten zien hoe je groeit

jouw schoppen voelbaar maken voor de wereld

uit liefde voor iedereen die we graag zien

of stevig voelbaar onder het gat 

van de volgende die beslissingen over je toekomst neemt


soms voelt het 

alsof ik niets heb 

dan mijn woorden

en zelfs die verlies ik weleens


ik heb natuurlijk ontzettend veel

mijn buik vol

maar wat heb ik om te strijden 

ik wil iets voor je verzekeren


hoe doe ik dat

hoe doen moeders dat

vrijdag 16 oktober 2020

Of gewoon een boom

 Zullen we de woestijnen wit schilderen

De gaten in de ozon stikken

De polen invriezen

met omgekeerde haardrogers


We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten

en van oceanen spiegels maken

alle fietshelmen, alle daken

bedekken met restjes zilverpapier


Met stofzuigers zo groot als helikopters

het vuil uit de lucht filteren

en met raketten de ruimte in schieten


of gewoon een boom

gewoon een alg

koraal en haai


een boom

een alg

koraal en haai laten zijn


(dit gedicht werd geschreven voor Klimaatdichters en verschijnt in de bundel 'Zwemlessen voor later')

vrijdag 8 mei 2020

Ja... nog steeds

een driehoek van uitbundigheid
een positieve bubbeluitbarsting



Anna werkt nog steeds aan een dossier


onze fantasie kreeg last van megalomane uitzaaiingen

Anna werkt aan een dossier


zie daar Hendrik
met zijn uitbundige performance
hij kan zo de zachte poëtische momenten van de tijd overstemmen

Als we maar bomen blijven afschieten
zijn we halverwege onze carrière opgebrand

Maar wij hebben iets in handen dat we moeten delen
en we vinden geen draad die ons naar meer inzicht leidt
We hebben gewoon een draad in handen
die tot nu toe nergens heen leidt

Dus willen we zelf weven

Op die waterfiets kunnen we misschien een grotere boot bereiken

zondag 3 mei 2020

van één iets kleins

van één iets kleins
heel veel weten
van tafelbaden
wat op wiens
van citroenen
of er tattoëerders die
oefenen met
inkt die van die
stippen op een gezicht
uw zicht dicht
toe, alles potdicht
aaien wimpers wangen
van iets kleins
van iets heel kleins
de wereld weten
kennen
wat er op een handpalm groeit
waar de zonnestraal op die maandagochtend
in augustus
verleden jaar
heen ging
heel precies
de juiste coördinaten
van uw locatie
waar ge u bevindt
waar ik u vind
welke porie zich
aan de uwe hecht
welk denkspoor
met de mijne vecht
van iets kleins
van iets heel kleins
de wereld weten
of van alles een beetje
wiens scheetje
was
gisteren
of welke woorden
nodig
om op uw kaartje te schrijven
uw laatste
van iets kleins
van iets heel kleins
de wereld weten
hoe ze heten
alle mieren
van het nest in de keuken
waarom het gisteren
niet ging
het neuken
hoe het moet
als het na
drie
nog steeds
hoeft
van iets kleins
van iets heel kleins
de wereld weten

vrijdag 1 mei 2020

zaterdag 25 april 2020

Streepjes

Streepjes tellen de dagen
dat ik je niet kan zien
Elk streepje een stokkeventje
met jouw ogen, warmte, mond
Ze tellen maar ik weet niet tot wanneer
een eindeloze blanco muur strekt zich voor hen uit
Een zee van wit 
waarop te kleine reddingssloepjes dobberen
En ik tel de dagen als een van eenzaamheid 
gek geworden zeeman
Zeevrouw
maar dan zonder staart of schelpen
Al probeer ik wel eens in vakantiestemming 
van de streepjes een springplank te maken
En spring ik in het diepe water
zwem zo lang ik adem heb
zolang mijn longen durven uitdeinen
zo breed als eb en vloed
zo lang ze kunnen gehoorzamen
aan het verlangen van mijn bloed
En dan bots, knal ik met mijn kop
bij het naar boven gaan
tegen zo’n reddingssloep
want ’t zijn er smalle
maar ’t zijn er veel te veel
en het is moeilijk 
om tussen de mazen van het net te glippen
en tussen de dagen in te leven
als ik niet weet wanneer ik al de mijne weer zal zien
streepjes trekken
streepjes tellen
ik probeer van streep tot streep te springen
en in den beginne ging dat goed
maar nu val ik telkens weer 
er tussenin
en moet ik een stuk te voet
al mag dat niet als een verrassing komen
want ik leerde van de beste
dat tijd te voet gaat
als streepjes dagen tellen

dinsdag 24 maart 2020

het virus

ons hoofd op de kussens
verzonken in zacht 
we missen en gissen
de gezellige stad
wiens leegte ons tart
het vlees van de mensen
ontbreekt op de straten
ontheemd van het praten
met maten en gaten 
waar eens volle dagen
gedaan met de daden
alles gesloten
maar wij genoten
genieten misschien 
van het stil
van het niets
van het stoppen met altijd door    

ze verdwijnen tussen muren
een verre lach naar de buren
of grijpt de stilte niet hen
zitten ze gevangen in andere muren
in het voortdurende strijden
van het wakker blijven
het intense glijden 
de thermometers
in reten 
en pampers
niet eten
van pakken
en maskers
als monsters
van andere planeten
maar daarin een mens
mogen wij niet vergeten

wij stilstaanders
geldverliezers
kunnen niet anders dan
applaudisseren
witte lakens
dankbaarheden
uitsmeren en geven
en op onze knieën
helden! uitroepen
helden!
helden!
niet alleen nu
ook voordien
ook morgen
ook als de deuren weer open
de mensen weer buiten
de straten weer vol
de buurvrouw bevalt 
oma ziek
en Boris op z’n kop gevallen is